|
Parmak emme
Parmak emme her sağlam çocukta bebeklikte görülen normal
bir davranıştır. Genellikle 2 yaşına kadar kendiliğinden bırakılır. Daha
sonraki yaşlarda ve özellikle 5-6 yaşından sonra devam ederse arzu edilmeyen
bir alışkanlık olur. İnsana bir zevk, bir doygunluk sağlayan herhangi bir
şeyin tekrarı kısa bir süre sonra alışkanlık haline dönüşür. Çocuk emmeden
doğal olarak bir doygunluk hissettiği için herhangi bir doyumsuzluk
hissettiğinde parmak emmeye başlar.
İleriki yaşlarda parmak emme aslında anne babaya karşı bir uyarı
sayılmalıdır. Çünkü çoğu kez parmak emmenin altında ruhsal bir gerginlik,
doyumsuzluk, can sıkıntısı, baş kaldırma, yalnızlık duygusu kısaca mutsuzluk
vardır. Çocuk parmak emmeyi huy edinerek, anne ile babasını kendisi ile
ilgilenmeye itmektedir.
Yeni bir kardeş, kötü bir aile ortamı, yalnız bırakılma, çevresinde
beklenmedik bir değişiklik olduğunda çocuk parmak emmeye sığınabilir. Parmak
emmeyi alışkanlık haline getiren çocuk karşısında anne babanın davranışı
aşağıdaki öneriler doğrultusunda olursa, çocuk bu alışkanlığı daha da çabuk
bırakacaktır
Nasıl Davranılmalı?
Önce parmak emmenin zararsız bir davranış olduğu bilinmelidir. Hiç bir
şekilde bu sorun büyütülmemelidir.
Vazgeçirmek için azarlamak, bir takım cezalara başvurmak, acı biber sürmek,
ellerini bağlamak gibi sert tepkilerden kaçınılmalıdır. Bunlar tam tersi
olarak alışkanlığın pekişmesine neden olabilir, çocuğu isyankar yapar.
Parmaklarını, dudaklarını, elbisesinin eteğini ve mendilinin, yastığının,
yorganının ucunu veya benzer eşyayı emme olayına hemen hemen bütün
çocuklarda rastlanabilir. Fakat bu olay geçicidir, kısa sürede terk edilir.
Şayet 5-6 yaşından sonra da devam ederse çocuğun ruhsal bir sorunu
olabileceği düşünülmeli, nedenleri araştırılıp, çözümüne çalışılmalıdır.
Öncelikle anne-baba çocuğa ilgilenildiğini, sevildiğini hissettirmelidir.
Anne-baba, çocuk parmak emse de emmese de sevgi ve ilgilerinin aynı olduğunu
kanıtlamalıdır. Çocuğun durumu incelenmeli, düzeltici önlemlerin yalnızca
bir belirti olan parmak emme yerine, asıl sorunların çözümüne yöneltilmesi
gerekir. Asıl nedenler ortadan kalkmadıkça parmak emme vb. davranışlar devam
edecektir.
Çocuğa uygun dinlenme, geniş ve çeşitli faaliyet yapma, oyun oynama
olanakları sağlanmalıdır. Özellikle çocuğun elleri ilgi duyacağı,
hoşlanacağı bir uğraşıya, bir oyuna veya oyuncağa yöneltilirse, çocuk
ellerini artık ağzına götürmeyecektir.
Çocuğa kendi kendini kontrol ederek isterse bu alışkanlığı terk edeceği
inancını kazandırmak, bu konuda çocuğu desteklemek yararlıdır. |
|
